ام‌آرآی (MRI) که مخفف عبارت (Magnetic Resonance Imaging) است و تصویربرداری تشدید مغناطیسی نامیده می‌شود ،  روشی پرتونگارانه در تصویربرداری تشخیصی پزشکی است یكی از بهترین تكنیكها در دنیای پزشكی  برای تشخیص بیماریها استفاده از همین تکنولوژیست  كه در آن بدون تابش اشعه ایكس می توان اسكن های واضحی از بافتهای مختلف بدن گرفت .

 پدیده تشدید مغناطیسی اولین بار تو سط دو فیزیكدان بنامهای فلیكس بلاچ و ادوارد پاركل بطور جداگانه كشف گردید با این كشف آنها در سال 1952 مفتخر به دریافت جایزه نوبل شدند .  سرانجام در سال 1970 دكتر ریموند دامادین  به این فكر افتاد كه از فراوانی آب در بدن برای تصویر برداری به روش تشدید مغناطیسی استفاده كند . به زبان ساده تر در این روش برای ایجاد یك تصویر سه بعدی بدن از سه جهت تحت تابش یك میدان مغناطیسی قوی قرار می گیرد كه شدت آن گاهی 60000  برابر شدت میدان مغناطیس زمین می باشد و چون در تمام اندامهای بدن به میزان معینی آب وجودارد بدیهی است كه هیدروژنهای موجود در آب كه دوقطبی هستند تحت تاثیر میدان مغناطیسی قرار گیرند و تقریبا در یك جهت بخط شوند كه اگر در این حالت به بدن امواج رادیویی با فركانس معین بتابانیم سبب تولید یك جریان الكتریكی توسط هیدروژن خواهد شد و می توان با یك تقویت كننده  و كامپیوتر ، تصویری از آن ناحیه  معین  بوجود آورد .  پزشكان با استفاده از این تكنیك ارزشمند توانستند از بافتهای مختلفی مانند مغز تصاویر واضحی بدست آورند در شكل زیر یك اسكن از سر انسان بروش  MRIرا می بینید .

اگرتوموری در آن باشد آن تومور به صورت لكه ای در تصویر ظاهر خواهد شدكه رنگش با سایر نقاط سر متفاوت است زیرا میزان هیدرژن تومور با میزان هیدرژنهای اطراف فرق میكند بنابراین پس از تابش امواج رادیویی سیگنالها ودر نتیجه تصویر مربوط به آن ایجاد می شود امروزه پزشكان با استفاده از این فناوری می توانند با تشخیص محل لخته شدن خون در قلب و یا مغز از وقوع سكته در انسان جلوگیری كنند. هنگامی كه بیماری برای اسكن به این روش اماده میشود باید دقت شود كه همراه وی هیچ گونه فلزی نباشد زیرا سبب اختلال در تصویر می شود.همچنین افرادی كه در دستها یا پاهایشان پلاتین كار گذاشته شده ویا افرادی كه از باطریهای قلب استفاده میكنند نباید از این روش برای عكس برداری استفاده نمایند.زیرا وسایل فلزی تحت تاثیر میدان می توانند در بدن حركت كنند .